Euthanasie
De discussie over euthanasie wordt vertroebeld door verwarring van termen. Het woord euthanasie betekent letterlijk "mooie dood". Maar in de praktijk betekent het dat A wordt gedood door B. In Nederland wordt er meestal vanuit gegaan dat B een arts is, en dat A ongeneeslijk ziek is, ondraaglijk lijdt, en graag dood wil.
Ten onrechte denkt men dat er vandaag de dag in Nederland een "recht op euthanasie" bestaat. Dat is er niet. Het is ook niet mogelijk. Euthanasie is immers doden, moord. Niemand kan het "recht" hebben om gedood te worden, omdat dan een ander verplicht zou zijn om te doden.
Het leven en het lichaam kunnen beschouwd worden als eigendom. Ieder mag beslissen over zijn eigen eigendom. Een ander mag daar niet over beslissen. Dat betekent dat mensen wél het recht hebben om te beslissen over voortzetting of beëindiging van hun eigen leven, maar niet het recht hebben om dat te beslissen over het leven van een ander. Artsen zijn gewone mensen, die in een vrije maatschappij niet méér rechten hebben dan anderen. Het idee dat artsen uitgerust zijn met bijzondere inzichten, medisch, moreel, of anders, waardoor zij geschikt zouden zijn om te beslissen wie wel en wie niet zijn leven mag voortzetten of beëindigen, hoort bij het moderne bijgeloof.
Twee belemmeringen ontnemen vandaag de dag het individu de mogelijkheid om te beslissen over beëindiging van het eigen leven. De eerste is dat de middelen waarmee dat op een menswaardige manier zou kunnen gebeuren hem verboden zijn. De tweede is dat wie vantevoren zijn intentie aankondigt, riskeert beroofd te worden van zijn vrijheid in de vorm van dwangopname.
| Volgende Vorige Overzicht standpunten Hoofdpagina |