Huiselijk geweld

Wat kan de overheid doen aan huiselijk geweld? Soms kan zij niets doen. Wanneer, bijvoorbeeld, een volwassene zich emotioneel niet kan los maken van een gewelddadige huisgenoot, kan de overheid daar niet bij helpen. Hoogstens kunnen de buren een civiele procedure starten inzake overlast. Maar wanneer de persoon zich niet los kan maken vanwege gebrek aan alternatief onderdak of inkomen, kan de overheid helpen door belemmeringen weg te nemen. Met een oerwoud aan regels en privacyschendingen werpt de overheid drempels op bij toegang tot de woningmarkt, arbeidsmarkt, particuliere liefdadigheid en schuilplaatsen. Met meer vrijheid voor het individu krijgen volwassenen meer ruimte een gewelddadige situatie te beëindigen.

Hierbij moet opgemerkt worden dat het dreigen met geweld evengoed een vorm van geweld en dus evengoed strafbaar is.

Wanneer het gaat om kinderen, pakken overheidsmaatregelen vaak averechts uit. Enerzijds worden kinderen over wie er telkens meldingen worden gedaan bescherming ontzegd; anderzijds worden kinderen die geen gevaar lopen ontwricht door (dreiging van) scheiding van hun familie of verzorgers door de overheid. Nodig is meer vrijheid voor de directe omgeving, dat wil zeggen gewone burgers, om waar nodig in te grijpen, zonder angst voor overheidsrepresailles. Bijvoorbeeld, wanneer een kind overduidelijk mishandeld wordt, moeten de buren het kind kunnen opvangen zonder angst verweten te worden het te hebben ontvoerd.

Volgende
Vorige
Overzicht standpunten
Hoofdpagina